Nie czytam dalej.

Patrząc jednak z punktu widzenia szarego człowieka, a nawet brnąć w niebezpiecznym kierunku i wyobrażając sobie siebie w tej roli (brr) jestem gotów stwierdzić, że fajnie by było mieć ze sobą taką to zabawkę. Wstaje toto błyskawicznie, bardziej więc praktyczne niż suspend w netbooku. Przyjmijmy że nie jest to failpad i możemy na nim przeglądać internet – doskonałe! Fajnie też mieć od razu pod ręką kalendarz, notatki, i to w wyraźnym, przejrzystym międzymordziu: pewnie, że na telefonie możemy zrobić to samo, ale jednak chętniej przeglądałbym kalendarz na A5, niż na malutkim wyświetlaczu. Urządzenie ma też pewnie inne zalety o których nie mam pojęcia. IMHO to nie taka znowu bezsensowna zabawka jak mogłoby się wydawać. Chętnie bym zobaczył, jak to wygląda w rzeczywistości.

Myślę nad kupnem tabletu jednak póki co kilka rzeczy mnie hamuje. 1) ceny. Najtańszy tablet jaki znalazłem, który odpowiadałby moim wymaganiom (poza brakiem modemu 3g) jest archos 70 internet tablet. Reszta ferajny z galaxy tabem, ipadem na czele jest za droga. 2) Wybór. Póki co bardzo ograniczony, dopiero w tym roku ma się tego sporo pojawić, miejmy nadzieję że przez t oceny będą mniejsze. 3) Wersja androida. Dopiero 3 jest oficjalnie przystosowana do tabletów. Szkoda że raz że nie ma jeszcze sprzętów z tą wersją a dwa że będą one drogie na początku i kółeczko się zamyka.

Chyba najlepszym pomysłem byłoby kupienie czegoś pokroju wspomnianego archosa ale po upewnieniu się że ma duże wsparcie ze strony społeczności (by można było liczyć chociaż na nieoficjalne update’y softu).

Gadget jak gadget. Teraz jest na to moda. Przejdzie

2) Podejście developerów Pythona do backward compatibility nie jest (jak słusznie zauważyłeś) skrajne. Podejście producentów sprzętu rozwijających architekturę x86 jest. To drugie skutecznie minimalizuje koszty wykorzystania technologii, jaką jest x86. Myślę, że gdyby te dwa przykłady były w jakiś sposób porównywalne (np. były językami programowania lub architekturami sprzętu) pierwszy zyskałby uznanie wynalazców, eksperymentatorów, ludzi rozwijających swój warsztat i tworzących innowacyjne konstrukcje. Drugi natomiast byłby uwielbiany przez przedsiębiorców, gdyż może służyć za pewną i stabilną, minimalizującą ryzyko ewentualnych problemów platformą. Obaj jesteśmy wynalazcami, stąd nie dziwi mnie to, że obaj klniemy na ograniczenia i potencjalne możliwości x86, które nigdy nie zostaną zrealizowane. Obaj lubimy Pythona, ale podejrzewam, że żaden z nas nie poleciłby go przedsiębiorcy nie-programiście, który wybiera technologię, na której oprze oprogramowanie do sterowania aparaturą medyczną, które będzie serwisował i za których błędy będzie płacił.

Różnorodność jest wspaniała.